DmitryGV

Стоячы над прорваю.

Зараз, стоячы над прорваю,
Паміж высокім небам ды мінулым,
Я думаю, якой валодаць трэба воляю,
Каб здзейсніць усе мае, задуманае..

Каб мары, і ня добрыя, і ня дрэнныя,
Узыйшлі, ды цудам бы нарадзіліся!
Як дваццаць тры гады таму назад матуля мілая,
Мяне пабачыць у бога ўсё малілася!

Тут вечер моцны, ды празрыста-літасны,
Усе моўчкі просіць - саступі, вярніся.
Навошта робіш лёс свой мытасным,
Калі ня згодны - лепей застраліся.

Але, хоць неба і высокае, і цёмнае -
Адзіную на ім я бачу зорачку!
Недзеяю звецца яна, родная.
Спявае песню мне пра ладну долячку!

__________________
З павагай, Зміцер.

Цитата

P.S.

Выдатна! Залiк!

-= Наша стагоддзе =-

Струны яркага свiтання,
ценi гукау на падлозе,
нашыя душы чакаюць спаткання
Ну што жа ты, шчасце? хавацца годзе...

знiчак нязбыуныя тыя жаданнi
пакiнуты у прошлым стагоддзi…

дрыжыць у паветры песня,
а у венах гармонiя гукау палае...
хай чорт ад жару трэсне,
калi у пакутах сэрца замiрае,

а на вачах слезы - быццам дождж у небе.
Да... так у жыццi бывае…

струны яркага захаду сонца,
знаемыя ценi на падлозе,
нашыя душы ужо звязаны моцна,
i шчасце вось-вось iх знойдзе.

а пакуль, калi бачыш знiчку, жадай бясконца,
бо... гэта наша стагоддзе!
___________
20 05 2005

__________________
я люблю свою Родину, но я ненавижу свою страну

Цитата

EVA

Мне спадабаліся абодва вершы!

Цитата

Welcome2

Неверагодна. І гэта ў краіне, дзе нейкія асобы выраслі на "сціхах Быкава"! =) Залік!

Цитата